Recenzja „Bezlitosne. Najokrutniejsze kobiety dwudziestolecia międzywojennego” Agnieszka Haska, Jerzy Stachowicz

bezlitosne-najokrutniejsze-kobiety-dwudziestolecia-miedzywojennego-b-iext30707679

Untitled-1

Dwudziestolecie międzywojenne to czas ogromnego rozwoju cywilizacyjnego oraz budowy niepodległej Polski. Jest to również okres, w którym kobiety zaczęły domagać się swoich praw i walczyły o równouprawnienie. Rola kobiety sprowadzała się wcześniej jedynie do gotowania obiadów, wychowywania dzieci oraz zajmowania się domem. Tak było jednak do momentu, kiedy wybuchła wojna. Mężczyźni zaciekle walczyli na froncie i bronili swojego kraju, zostawiając wszelkie zmartwienia związane z utrzymaniem rodziny na barkach żon. Kobiety nie posiadały praw wyborczych, miały utrudniony dostęp do edukacji, a wiele zawodów były dla nich nieosiągalne. Taki stan rzeczy miał się jednak wkrótce zmienić…

„[…] obraz II Rzeczypospolitej jest pełen kontrastów; modernizacja kroczy tu ramię w ramię z zacofaniem, a raj kobiet, który marzył się emancypantkom, dość często zamienia się w piekło.”

W dwudziestoleciu międzywojennym kobiety wkroczyły również na ścieżkę zbrodni, która była jak dotąd zarezerwowana jedynie dla mężczyzn. Wiele z nich zapisało się na kartach historii jako najbardziej okrutne oraz bezwzględne morderczynie, które z zimną krwią potrafiły dopuścić się najbardziej bestialskich zbrodni. Agnieszka Haska oraz Jerzy Stachowicz prezentują swoim czytelnikom najbardziej bezlitosne kobiety, które bez żadnych skrupułów okradały, zabijały niewinnych ludzi oraz szpiegowały dla wrogów państwa. Takich czynów nie dokonywały jednak jedynie ubogie osoby, które chciały się wzbogacić. Bohaterkami tej książki są zarówno sprzątaczki, prostytutki, arystokratki oraz hrabianki. Choć mogłoby się wydawać, że tak różnorodna grupa osób nie ma ze sobą nic wspólnego, to jednak wbrew pozorom wszystkie te kobiety łączy jedno – przebiegłość oraz podstępność.

„Siekiera była jednym z popularniejszych sposobów „rozwodu”  z mężem brutalem.”

Tematyka poruszona w tej książce już od początku wydała mi się bardzo ciekawa. Podobało mi się to, że mamy okazję dowiedzieć się o wielu interesujących faktach oraz nowinkach z czasów, które już dawno przeminęły. Książka wzbogacona jest licznymi zdjęciami kobiet, o których rozpisują się autorzy, a które zasłynęły jako najokrutniejsze przestępczynie. Dodatkowo zamieszczone zostały zdjęcia gazet, które są wspaniałym dowodem na to, że przedstawiane historie działy się kiedyś naprawdę. „Bezlitosne” są podzielone na kilka rozdziałów, a każdy z nich porusza trochę inną tematykę. Mamy możliwość przyjrzeć się bliżej słynnym oszustkom, złodziejkom, morderczyniom oraz najbardziej znanym duetom, które doprowadziły do śmierci wielu niewinnych osób.

„[…] miłość nie wybacza nigdy, a rozpacz i okrucieństwo towarzyszą jej zawsze.”

Na początku lektury tej książki poczułam się trochę przytłoczona natłokiem informacji, które autorzy chcieli przekazać czytelnikowi. Czasami niektóre historie były dość krótko omówione, a niektóre trochę bardziej opisywane, co zdecydowanie bardziej mi się podobało. Z jednej strony dzięki temu zabiegowi możemy poznać więcej różnych bohaterek, a z drugiej nie mamy nawet szansy spamiętać choćby kilku nazwisk oraz bliżej poznać postaci. Dzięki temu, że autorzy poukładali wszystko tematycznie, to w książce nie ma bałaganu i staje się bardziej logiczne. Dodatkowo na początku każdego rozdziału jest krótki wstęp, który wprowadza czytelnika w daną tematykę i rozjaśnia kilka istotnych kwestii, dzięki czemu łatwiej potem zrozumieć to, co czytamy.

Podsumowując, uważam że „Bezlitosne” są naprawdę dobrą książką, która pomimo kilku wad zasługuje według mnie na chwilę uwagi. Niektóre historie intrygują, inne zdumiewają, a niektóre wprowadzają czytelnika w prawdziwe osłupienie. Najbardziej podobał mi się rozdział o szpiegostwie oraz o najbardziej śmiercionośnych duetach, które są na prawie samym końcu książki. „Bezlitosne” są świetnym przewodnikiem po okresie dwudziestolecia międzywojennego i jestem pewna, że dla wielu osób może okazać się cennym źródłem o dawnych czasach. Polecam :))

Za możliwość przeczytania tej książki serdecznie dziękuję Pani Monice oraz wydawnictwu

Moja ocena:

Treść:     7/10

Styl:     7/10

Okładka:     9/10

Wyzwania:

Przeczytam tyle, ile mam wzrostu: 3,8 cm

Polacy nie gęsi IV – kategoria motywy: 21. kradzież

MINI BOOK CHALLENGE 2016 – książka, która ma więcej niż jednego autora (1/16)

Ten wpis został opublikowany w kategorii Recenzje i oznaczony tagami , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

7 odpowiedzi na „Recenzja „Bezlitosne. Najokrutniejsze kobiety dwudziestolecia międzywojennego” Agnieszka Haska, Jerzy Stachowicz

  1. ~cyrysia pisze:

    Dwudziestolecie międzywojenne to nie dla mnie, gdyż wolę powieści osadzone we współczesnych realiach, dlatego tym razem jednak podziękuję.

  2. ~Kathy Leonia pisze:

    mojej mamie by się taka lektura spodobała:)

  3. ~Ellie Moore pisze:

    Zastanawiałam się czy warto, a teraz wiem, że tak ;)

  4. Ostatnio widziałam autorkę tej książki w telewizji. Skoro powieść jest promowana tak szeroko w mediach, to coś musi być na rzeczy. Chętnie przeczytam, jak tylko trochę wyjdę z zaległości.

  5. Książka już czeka na mojej półce. Czuję, że mnie wciągnie.

  6. ~Meggie pisze:

    Bardzo chciałabym przeczytać. Myślę, że książka by mnie zainteresowała.

  7. Dwudziestolecie międzywojenne to okres, który często pomijany jest w literaturze, przynajmniej mam takie wrażenie. Ta publikacja bardzo mnie ciekawi, myślę, że warto ją przeczytać. Pozdrawiam :)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>