Recenzja „Dawca” Lois Lowry

307930-155x220

Co byście powiedzieli na świat pozbawiony bólu? W którym wszystko jest starannie zaplanowane. W którym nie istnieje coś takiego jak inność lub odmienność?  Żadnego urozmaicenia. Ludzie nie mogą podejmować kluczowych dla swojego życia decyzji, takich jak wybór zawodu czy nawet żony lub męża. Wszystko jest zawsze czarno-białe. Nie istnieje nic pomiędzy.

- Dlaczego nie wszyscy je widzą? Dlaczego kolory znikły?
Dawca wzruszył ramionami.
– Takiego dokonaliśmy wyboru, postanowiliśmy przejść na jednakowość.

W takim właśnie świecie żyje Jonasz. Chłopak ma właśnie skończyć dwanaście lat i czeka go ceremonia dwunastolatków, na której to dowie się jaki zawód przydzielą mu Starsi. Może zostać pilotem, lekarzem lub piastunem, czyli osobą odpowiedzialną za opiekę nad niemowlętami. Jednak największym zaszczytem dla każdego z mieszkańców jest posada Odbiorcy Pamięci.

W przedstawionym świecie panują dziwne zwyczaje. Codziennie rano Jonasz, jego rodzice i młodsza siostra Lilia omawiali i analizowali swoje sny. Każdy mówił co mu się poprzedniej nocy śniło. Tak samo było pod koniec dnia, kiedy każdy omawiał jakie uczucia towarzyszyły mu tego dnia. Czy był zagniewany? Czy coś go ucieszyło? Nie tym świecie istnieje coś takiego jak prywatność.

W społeczności panują również bardzo surowe zasady i ewentualne kary za nieposłuszeństwo. Dzieci już od małego są uczone dyscypliny batem. Osoby które nie chcą się podporządkować, osoby stare lub czasami nadmiar urodzonych niemowląt czeka Zwolnienie.

- Laryso? – zaczął – co się dzieje, kiedy ktoś już jest zwolniony? Dokąd właściwie poszedł Roberto? [...]
– Nie wiem. Chyba nikt nie wie, tylko sama komisja. Po prostu ukłonił się nam, a potem wyszedł, jak wszyscy, specjalnymi drzwiami w pokoju zwolnień.

Jonasz podczas ceremonii dwunastolatków dostąpił jednak wielkiego zaszczytu i został wybrany na nowego Odbiorcę Pamięci. Jednak podczas swoich treningów dowiaduje się brutalnej prawdy o społeczeństwie. Czy Jonasz może komuś jeszcze zaufać? Czy jest w stanie żyć pośród kłamców i ludzi pozbawionych wszelkich uczuć? Czy chłopak chce żyć w świecie pozbawionym miłości?

- Czy wy mnie kochacie?
Przez chwilę panowało niezręczne milczenie. Wreszcie ojciec zaśmiał się lekko.
– J o n a s z u, jak daję słowo. Odrobinę precyzji językowej! [...] Możesz zapytać nas, czy sprawia nam przyjemność przebywania z tobą – odpowiedź będzie twierdząca.
– Albo czy jesteśmy dumni z twoich osiągnięć. Z całego serca powiedzielibyśmy, że tak.
– Czy rozumiesz dlaczego używanie słowa „miłość” jest nieodpowiednim? – chciała upewnić się matka.
– Tak, dziękuję, rozumiem – odpowiedział powoli
Po raz pierwszy skłamał rodzicom.

Książka wywarła na mnie wielkie wrażenie. Nie spodziewałam się, że aż tak bardzo przejmę się losami Jonasza i jego rodziny. Skonstruowany świat jest dość niepokojący. Ludzie nie mają wspomnień. Nie wiedzą co to ból, wojna czy głód. Wraz z głównym bohaterem dowiadywałam się coraz więcej o brutalności zasad, jakie panują w społeczeństwie. Z każdą kolejną stroną powiększało się moje niedowierzanie. Książka daje na prawdę bardzo wiele do przemyślenia. Dla mnie była o wiele za krótka. Chętnie dowiedziałabym się więcej o losach innych bohaterów. Z wielkim optymizmem wyczekuję drugiego tomu w mojej bibliotece :))

Dawca

 307930-155x220 s_zps04af0404 Posłaniec 241019_syn_ll_419

                               1. Dawca   2. Skrawki błękitu   3. Posłaniec       4. Syn

Moja ocena:

Treść:     8/10

Styl:     7/10

Okładka:     8/10

Wyzwania:

Czytam fantastykę III

Przeczytam tyle, ile mam wzrostu: 2,1 cm

Ten wpis został opublikowany w kategorii Recenzje i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

31 odpowiedzi na „Recenzja „Dawca” Lois Lowry

  1. ~Natalia pisze:

    Już od dawna mam ochotę na tą książkę i mam nadzieje, że w końcu uda mi się po nią sięgnąć.

    • addictedtobooks pisze:

      Książka u mnie bardzo długo czekała na półce na przeczytanie, bo słyszałam bardzo niepochlebne opinie o filmie. Jednak Dawca na prawdę bardzo mi się podobał. Jednak książka jest o wiele za krótka :))

  2. ~Mirabelka pisze:

    Wcześniej nie zainteresowała mnie ta książka, myślałam, że nie mój klimat, ale dzięki Tobie chyba zmieniłam zdanie ;)

  3. ~Mała Pisareczka pisze:

    Wstępnie mogłabym przeczytać, ale naprawdę nie wiem, czy uda mi się to w najbliższym czasie :/

    • addictedtobooks pisze:

      Ja cały czas próbuję wygospodarować trochę czasu na na następne książki i coraz mi trudniej. Już nie mogę doczekać się wakacji :))

  4. Ewa pisze:

    Jak wychodził film, to bardzo chciałam przeczytać, ale teraz jakoś tak się rozmyło… Na pewno przeczytam w wolnej chwili, jak oczywiście zdobedę

    • addictedtobooks pisze:

      O filmie słyszałam raczej niepochlebne rzeczy. Podobno bardzo dużo rzeczy zmienili. Ja osobiście jednak wolę, jak scenariusz trzyma się książki, a tego niestety o filmie Dawca Pamięci nie można powiedzieć :((

  5. ~Tea pisze:

    Na pewno zapamiętam sobie tytuł ;)

  6. ~Tea pisze:

    Tytuł z pewnością sobie zapamiętam ;)

  7. ~awiola pisze:

    Jestem ciekawa tych brutalnych zasad panujących w społeczeństwie. Chętnie przeczytam.

    • addictedtobooks pisze:

      Świat w Dawcy jest na prawdę bardzo ciekawie wykreowany. Już dawno nie czytałam takiej książki :))

  8. ~Ruda pisze:

    Niestety zaczęłam od obejrzenia ekranizacji i później jakoś ochota na książkę mi przeszła :)

    • addictedtobooks pisze:

      Bardzo dużo rzeczy pozmieniali. Na przykład w filmie jest wątek miłości, którego w ogóle nie było w książce. Muszę w końcu obejrzeć film, ale boję się że obrzydzi mi trochę książkę i zniszczy wrażenia :((

  9. ~cyrysia pisze:

    Nie chciałabym żyć bez wspomnień, bo jednak dzięki wspomnieniom mamy swoją ”przeszłość”.
    Co do książki, brzmi ciekawie, więc będę miała ją na uwadze.

  10. ~agata pisze:

    Nie miałam pojęcia, że są inne tomy :)

    • addictedtobooks pisze:

      Tak. Ale nie są kontynuacją pierwszego tomu, tylko przedstawiają zupełnie inną historię i nowych bohaterów. Drugi tom bardzo mi się spodobał z opisu. Na pewno niedługo przeczytam :))

  11. Absurdalna pisze:

    Kolejna książka na liście „muszę przeczytać” uwielbiam takie książki!

  12. ~Tetiana pisze:

    Szczerze nie chciałabym takiego świata i takiego życia. Nasz świat nie jest idealny ale jednak jest to co dobre szczęście, miłość i piękno. Kolory są zbyt piękne by je stracić nadają naszemu życiu urody.
    Bardzo mnie zainteresowała książką może nawet przeczytam :)

    • addictedtobooks pisze:

      Zgadzam się z Tobą. Nie chciałabym aby ktoś mi dyktował co mam czuć, czy narzucał mi co mam robić w życiu. Powinniśmy bardziej doceniać naszą wolność i niezależność oraz to że możemy podejmować własne decyzje, bez względu na to czy są one dobre czy też nie :))

  13. ~wayland pisze:

    Wiem, że pewnie każdy tak napisze, ale ja NAPRAWDĘ chcę przeczytać tą książkę! Już! Teraz! Historia wydaje się jak stworzona dla mnie, plus twoja pochlebna recenzja, nie mam już słów ;)

  14. ~Diana pisze:

    Oglądałam film i spodobał mi się, więc jak tylko trochę zapomnę fabułę to sięgnę po tę książkę.

    • addictedtobooks pisze:

      Polecam. Ale możesz się trochę zdziwić czytając tą książkę, ponieważ w filmie bardzo wiele rzeczy zmieniono :((

  15. ~BookAda pisze:

    Bardzo ale to bardzo zainteresowałaś mnie tą książką ;)
    Tak bardzo, że mam ochotę Cię zabić bo na mojej półce leży wiele książków gotowych do przeczytania, a ty narobiłaś mi smaku na „Dawcę” :p

    • addictedtobooks pisze:

      Ja nie umiem się powstrzymać i cały czas kupuję nowe książki. Już nie mam miejsca na półkach :o
      Dobrze, że mam jeszcze wolne ściany, to może uda mi się gdzieś jakąś półkę upchnąć :))

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>